Jerzy Biechoński

Jerzy Biechoński, używający pseudonimu „Kłos”, urodził się 13 kwietnia 1918 roku w Proszowicach. Ukończył tam szkołę powszechną, a następnie Państwową Szkołę Przemysłową w Krakowie. Był kapitanem Armii Krajowej i dowodził kompanią szturmową „Dominika” w samodzielnym batalionie szturmowym 106 Dywizji Piechoty AK.

Po wkroczeniu wojsk sowieckich w granice II Rzeczypospolitej trafił do niewoli sowieckiej. W 1940 roku został wymieniony z Niemcami na jeńców sowieckich. Rok później uciekł z obozu pracy na terenie III Rzeszy i wrócił do Proszowic, gdzie działał w lokalnej konspiracji. Po ukończeniu kursu podchorążych został dowódcą dywersji na terenie Proszowic. W 1944 roku uczestniczył w wydarzeniach związanych z powstaniem Republiki Pińczowskiej. 28 lipca dowodzona przez niego kompania opanowała Proszowice, przyłączając je do republiki.

Biechoński zginął 8 października 1944 roku podczas rozbrajania miny w okolicach Sancygniowa. Spoczywa w Proszowicach. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami oraz Krzyż Partyzancki.

Na podstawie artykułu „Jerzy Biechoński (żołnierz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.